Του Σταύρου ΤασιόπουλουΑπό τα δεδομένα που υπάρχουν στην ελληνική κοινωνία πλέον, ύστερα και από τις πρόσφατες εκλογές, έχει γίνει πασιφανής ο ενιαίος χαρακτήρας και η ενιαία δομή των συμφερόντων που κερδοσκοπούν στην κρίση εις βάρος των χαμηλών και μεσαίων κοινωνικών στρωμάτων. Από τις επιταγές των ειδικών επί παντός επιστητού στις Βρυξέλλες, τις ορέξεις της γερμανικής πολιτικής όπως αυτή εκφράζεται από τη Μέρκελ, την επιστασία των ελεγκτών της τρόικας και των εντόπιων πολιτικών εκφραστών τους, καθώς και τους διάφορους ακαδημαϊκούς και συμβουλάτορες που φροντίζουν να εξειδικεύσουν τα προτεινόμενα μέτρα, ιδίως στην εργασία, παρουσιάζεται ένα ενιαίο τραπεζιτικό-κομματικό-επιχειρηματικό μέτωπο.
Όλοι αυτοί που θα έπρεπε να συνεισφέρουν τα μέγιστα σύμφωνα με τις δυνάμεις τους με βάση το άρθρο 4 παρ. 5 του Συντάγματος, όπου καθιερώνεται η αρχή της αναλογικότητας στα δημόσια βάρη, μοιάζουν να έχουν συμμαχήσει ώστε αυτό να μην μπορεί να γίνει ή αυτό να καθίσταται πολύ

